Ahlaksızlara tıp öğretmeyin!

 Ahlaksızlara tıp öğretmeyin

Hippokrates

Resulullah (sav) bir hadisinde şöyle buyurmuştur: “Kıyâmet günü, mü’min kulun terazisinde güzel ahlâktan daha ağır bir şey bulunmaz. Allah Teâlâ çirkin hareketler yapan, çirkin sözler söyleyen kimseden nefret eder.” (Tirmizî, Birr, 62)

Ahlak bir toplumu, aileyi, ferdi güvenilir yapan melekelerin başında gelir. Ahlakın olmadığı yerde hiçbir şeye güven olmaz ve hiçbir şeyin de  değeri olmaz. Bir gün değerli bir hocamız ile sohbet ederken Ahlak ile ilgili çok güzel bir tespit yaptı. "Bir kişi okuyup doktor, mühendis, avukat vs. olmuş olabilir. Bunlar önemli görev ve meslekler. Ancak bunların isimlerinin önüne ahlaksız yaftaları yapıştırıldığında bunların zerre kadar önemi ve değeri kalmaz". Ahlaksız kelimesi herhangi bir kelimenin önün gelirse o kelimeyi murdar eder. Bu konuda Rousseau şöyle demektedir: Ahlâksız âlimden beşeriyete bir fayda gelemeyeceğini ve belki zararlara sebep olacağı ve ahlâkın ilme tercih edileceğini söylüyor. Bir düşünürün dediği gibi, ahlaki açıdan geliştirmeden insanları eğitmek, toplumun başına bela sarmaktan başka bir işe yaramaz.

Bir eylemin ahlaki olup olmadığını nasıl anlarız?  Ünlü gazeteci yazar Ernest Miller Hemingway bu durumu şöyle tarif eder:      

“Ahlak konusunda inandığım ilke şudur; bir şeyi yaptıktan sonra kendini iyi hissediyorsan o davranışın ahlakidir; eğer kendini iyi hissetmiyorsan o gayri ahlakidir. “  

Ahlakı ön planda tutan milletler hep başarılı olmuşlardır. Japonlar’ ın  iş ahlakını sanırım bilmeyen yoktur. Japonlar bu konuda o kadar hassastırlar ki işte bir aksama olduğu zaman kendilerini sorumlu tutup intihar etmektedirler.. Çoğumuz bu olayı abartılı bulabiliriz ancak onlara göre bu durum onur meselesi  

“Yaşayan milletler –mutlaka- sağlam bir ahlâka, sarsılmaz bir imana sahiptirler. Arapları zaferden zafere koşturan, şandan şâna ulaştıran şey kuvvetli bir dini ve milli ahlâktı. Türkleri Hint denizlerinde, Viyana önlerinde fetihten fetihe koşturan kuvvet şüphesiz ahlâk idi. İslam Ahlâkı saf ve diri bulundukça İslâmlık da kuvvetli ve diri idi; İslâm dünyası da kuvvetli ve diri idi. Mağlup milletlerin kokmuş ahlâklarını emmeye başlayan Müslümanlar ilerlediği hızla geriye gitmekle gecikmediler.”

Medeniyet eğitim-öğretim, ahlâk sayesinde doğmuş ve ahlâkla paralel olarak orantılı olarak ilerlemiştir. Güvenlik güçlerinin bilgisi dışında kalan olumsuz durumlara yüksek bir ahlâk engel olabilir. Herkesin başına bir polis dikemeyiz. Ancak ahlak bir kişinin başındaki polis vazifesi görür. Ahlâk pek çok kötülüklerin meydana gelmesi hususunda adeta koruyucu bir bariyer işlevi görür. 

Yüce Allah ayeti kerimesinde şöyle buyuruyor: “Sen elbette üstün bir ahlâka sahipsin.” (Kalem Suresi 4. Ayet) “Üstün ahlâk” ise Hz. Peygamber’in sahip olduğu Kur’an ahlâkıdır. 

Bir sahabe Hz. Ayşe'yi ziyaret edip ve ona aklına takılan  bazı soruları sormak istedi. Ayşe annemize ilk olarak:

- Ey Müminlerin annesi! Bana Resulullah'ın ahlâkını (yaşayışını) anlat, dedi. Hz. Ayşe:

- Sen  Kur’an’ı okuyorsun değil mi? diye sorunca Sa’d:

- Evet, okuyorum, diye cevap verdi. Bunun üzerine Hz. Ayşe yukarıdaki sözü söyleyerek:

Resulullah'ın ahlakı Kur’an idi, demişti. Resulullah ta güzel ahlâkı tamamlamak için gönderildiğini ifade buyurmuşlardır.

Hâtem-i Esamm Hazretleri’nden şu misal çok ibretliktir:

Zayıf, dertli, perişan bir kadınla konuşuyordu. Kadın, derdini yana yakıla anlatırken, o heyecan içinde kadından hoş olmayan bir ses duyuldu. Kadın mum gibi eridi, ezildi, bitti, mahvoldu. Öldürücü bir sessizlik. Şeyh, bir heykelden daha hissiz muazzam bir vakarla kadına baktı;

“–Söylediklerinizi duymuyorum, çok ağır işitiyorum, yüksek sesle konuşunuz, bağırınız! Ben sağırım!” dedi.

İstemeyerek kendinden çıkan sesin duyulmadığını zanneden zayıf, dertli ve perişan kadın, bir anda rahatladı. Bu harikalar harikası ince davranış Şeyhe  «esamm» (sağır) lâkabını taktırdı.

İşte gerçek edep örneği..